De goelagwals

In september 1946 wordt Vitor Kolomjetsjev na een anonieme aanklacht opgepakt en gedeporteerd naar Tajsjet, een kamp in Siberië. Hij wordt veroordeeld tot een heropvoedingsstraf van tien jaar werkkamp. Zijn vrouw Kalia en zijn twee kinderen, Serioja en Yoelja, blijven alleen achter. Jaren gaan voorbij en Kalia schrijft haar man geregeld. Tot hij haar vraagt dat niet meer te doen, omdat haar brieven de radeloosheid over zijn uitzichtloze situatie nog groter maken. Kalia probeert zo goed mogelijk te overleven, maar ze wordt door iedereen behandeld als een zekvrouw, een vijand van het volk. April 1953. Stalin overlijdt. In de daaropvolgende maanden komen duizenden gevangenen uit de kampen naar huis. Maar Vitor niet. Kalia krijgt helemaal geen nieuws meer en trekt daarop zelf naar Siberië om haar man te zoeken. Beetje bij beetje probeert ze het vertrouwen van de bevolking te winnen, maar die spreekt niet graag over de kampen die nauwelijks een paar kilometer verderop liggen. Korte tijd later ontmoet Kalia enkele zeks die in de streek zijn blijven hangen, omdat ze nergens anders iets te verwachten hadden. En zo verneemt Kalia alles over de verschrikkelijke levensomstandigheden in de kampen en over een perverse praktijk: de goelagwals. (bron: Stripweb)

" Vosto, le 14 juillet 1953. Youlie, Seriojenka, mes chéris, mes chéris, Vous me manquez beaucoup. Aujourd'hui, comme les autres jours, je porte de la tourbe volée pour mémère Grounia. Elle ne parle toujours pas des camps ni des prisonniers, mais je saurai la convaincre, croyez-moi. Parfois, dans ses regards muets, je lis une envie brûlante de dire, mais les mots ne lui sortent pas de la bouche,
elle se méfie. Du reste, moi aussi. Il nous reste du chemin à parcourir. J'ai capturé un moustique - un gros, un de plus - pour le livre de papa. Ici, l'été, on dirait qu'il en naît dix sous chaque caillou. La Sibérie est un pays carnivore. Je vous embrasse. Maman. "
À travers le destin brisé d'une famille ordinaire dans
l'URSS d'après-guerre, dressant en même temps le portrait sensible et juste d'une femme prête à tout pour
retrouver son mari "disparu", Denis Lapière donne à lire
une magnifique et poignante histoire d'amour, sublimée
par le dessin magistral de Ruben Pellejero. Une réussite exceptionnelle. (bron: Stripweb)