De beul

Zijn naam doet heel Parijs sidderen en beven. Zijn naam weerklinkt door heel het land. Zijn geschiedenis wordt gefezeld bij het stoffelijke overschot van zijn slachtoffers. Er wordt gezegd dat hij hen kan ontbieden op het uur en de plek die hij heeft gekozen. En dat zij geen weerstand kunnen bieden. En dat zij allemaal komen, om te vallen door zijn zwaard. De Parijzenaars noemen dat 'het Uur van de Beul' ... Hijzelf noemt dat 'de Gave'. Hij is de erfgenaam van een eeuwenoude traditie. Hij weet dat anderen, lang voor hem, ook over de gave beschikten ... Maar hij is de laatste, de enige ... dacht hij. Hij dacht de gezant van God te zijn. Dat was zijn eerste vergissing ... Nieuw drieluik waarin de Beul, een vigilante die Parijs onder zijn vleugels neemt, tegenstand krijgt van 'De Nar'! (bron: Stripweb)

Son nom fait trembler Paris, et résonne dans tout le royaume. Son histoire se murmure devant les dépouilles de ses victimes. On dit qu'il peut les invoquer, implacablement. A l'instant et à l'endroit qu'il a choisis, ils viendront, tous, mourir par son épée. Les Parisiens appellent ça l'heure du Bourreau... Il appelle ça le Don. Héritier d'une ancienne tradition, il sait que d'autres ont eu des pouvoirs, bien avant lui ... Il pensait être le dernier, le seul. Il pensait être l'envoyé de Dieu. Il a commis sa première erreur... (bron: Stripweb)