Op de barricades!

Marie is geen intellectuele, geen aristocrate, en al helemaal geen actievoerster. Ze had niet mee kunnen doen aan het oproer, en verder kunnen gaan met wrok en verbittering in haar leven als bediende. Maar de opstand heeft geleid tot de democratisch gekozen Commune, en die is er nou eenmaal. Daarmee krijgt ze een gouden kans om haar rekeningen te vereffenen. Om eindelijk die ijskoude woede te laten ontsnappen die haar binnenste teistert. Om haar hoofd niet meer te buigen. Om de mensen te laten boeten die van haar beste vriendin Eugénie een geest hebben gemaakt, van wie het krankzinnige lachen weerklinkt in een crypte van verdoemden. De Commune belooft dat de lafaards en onderdrukkers van gisteren zullen boeten. Dat komt goed uit, Marie kent er wel een paar. En ze is bereid haar handen vuil te maken ... Revolutie is niet alleen een zaak voor mannen ... Op de barricades is geschreven door Lupano maar wordt steeds getekend door een andere tekenaar. Zo worden de eerste delen getekend door achtereenvolgens: Lucy Mazel, Anthony Jean en Xavier Fourquemin. (bron: Stripweb)

La révolution n'est pas qu'une affaire d'hommes... Marie n'est pas une intellectuelle, ni une aristocrate, encore moins une militante. La Commune, elle aurait pu ne pas la vivre, et continuer à accumuler de la rancoeur et de l'amertume dans sa vie de servante, d'ouvrière à la journée. Seulement, la Commune est là et, avec elle, une occasion en or de régler les comptes, de laisser sortir enfin cette froide colère qui lui tord le ventre, de redresser la tête, de faire payer ceux qui ont fait de sa meilleure amie Eugénie : un fantôme dont le rire dément résonne dans une crypte de damnées. La Commune promet que les lâches et les oppresseurs d'hier vont payer. Ca tombe bien, Marie en connaît quelques-uns. Et elle est prête à se salir les mains... (bron: Stripweb)