Soda

Mary Solomon, die nog altijd niet weet welk beroep haar zoon echt uitoefent, wil maar één geschenk voor haar verjaardag. Zoals elk jaar vraagt ze een roos. Maar niet zomaar een roos ... Ze wil een van die tere witte rozen die een vriend van haar, een bloemenverkoper, in een metrostation in de buurt aan de man brengt. Ter plaatse, terwijl 'pastoor' Soda met de oude bloemenverkoper onderhandelt over de prijs van zijn hele voorraad rozen, wordt de aandacht van Mary getrokken door een duister personage, een min of meer oosters uitziende man met een rugzak ... Deze laatste verliest een enveloppe met een aanzienlijke som geld in. Mary, die de omslag opraapte, waagt zich in de stroom pendelaars in een poging hem de enveloppe terug te geven. Mary is hartpatiënt en niet zo goed meer te been, maar slaagt er toch in om de man zijn briefomslag terug te bezorgen. Hij is zichtbaar verrast en wil zich snel uit de voeten maken. Maar dan bedenkt hij zich ... Voor hij wegloopt, fluistert hij iets in het oor van het oude dametje: 'Neem de volgende dagen zeker de metro niet!' Soda verneemt pas 's avonds van Mary wat er in het metrostation gebeurde. Hij heeft een achterstand van 8 uren, maar is niet van plan het spoor van Khalid Cheik los te laten ... (bron: Stripweb)

- 10 genummerde en gesigneerde exemplaren buiten de handel
- met 3 genummerde en gesigneerde offset-prenten

- 100 genummerde en gesigneerde exemplaren
- met ex libris

Hardcover op pre order te bestellen gelimiteerde uitgave
Mary Solomon, die nog altijd niet weet welk beroep haar zoon echt uitoefent, wil maar één geschenk voor haar verjaardag. Zoals elk jaar vraagt ze een roos. Maar niet zomaar een roos ... Ze wil een van die tere witte rozen die een vriend van haar, een bloemenverkoper, in een metrostation in de buurt aan de man brengt. Ter plaatse, terwijl 'pastoor' Soda met de oude bloemenverkoper onderhandelt over de prijs van zijn hele voorraad rozen, wordt de aandacht van Mary getrokken door een duister personage, een min of meer oosters uitziende man met een rugzak ... Deze laatste verliest een enveloppe met een aanzienlijke som geld in. Mary, die de omslag opraapte, waagt zich in de stroom pendelaars in een poging hem de enveloppe terug te geven. Mary is hartpatiënt en niet zo goed meer te been, maar slaagt er toch in om de man zijn briefomslag terug te bezorgen. Hij is zichtbaar verrast en wil zich snel uit de voeten maken. Maar dan bedenkt hij zich ... Voor hij wegloopt, fluistert hij iets in het oor van het oude dametje: 'Neem de volgende dagen zeker de metro niet!' Soda verneemt pas 's avonds van Mary wat er in het metrostation gebeurde. Hij heeft een achterstand van 8 uren, maar is niet van plan het spoor van Khalid Cheik los te laten ... (bron: Stripweb)

met dossier

Comme chaque année, ignorant toujours le vrai métier de son fils, Mary Solomon réclame une simple rose pour son anniversaire, mais pas n'importe laquelle : une de ces délicates roses blanches que son ami fleuriste vend désormais à la sauvette dans une proche station de métro. Mère et fils arrivent ensemble sur place, mais tandis que le "pasteur" Soda négocie avec le vieux vendeur l'achat de tout son stock de roses, Mary a l'attention attirée par un personnage sombre, à la physionomie vaguement orientale, porteur d'un sac à dos. Ce dernier a, par inadvertance, laissé tomber une enveloppe contenant une importante somme que Mary, s'éloignant de son fils pour trottiner dans la foule des navetteurs, tente de lui restituer. Mary est cardiaque, pas bien agile, mais au bout d'une ou deux minutes, elle parvient néanmoins à interpeler timidement l'inquiétant personnage. Dissimulant mal sa surprise, il s'empresse de s'éloigner avec l'enveloppe... avant de se raviser... ... pour glisser à l'oreille de la vieille dame : "Ces jours-ci, ne prenez surtout pas le métro !" Soda ne prend connaissance de l'anecdote que Mary lui confesse naïvement que dans la soirée. Il se lance alors avec 8 heures de retard sur la piste de Khalid Cheik. (bron: Stripweb)

Speciale uitgave voor BD World

met dossier

met dossier

met dossier

On m'appelle SODA, mais mon vrai nom, c'est Solomon. David Elliot Hanneth Solomon. Si elle savait, ma mère vous dirait sans doute que je suis policier, mais à New York, il n'y a pas de policiers, juste des flics. De toute façon, elle ne sait pas, ça l'inquiéterait, elle m'a toujours cru pasteur... Depuis quelque temps, elle habite avec moi ; elle ne sort jamais et ne lit pas les journaux qui sont pleins de violence. C'est pas plus mal : les types que j'arrête sont parfois un peu morts... (bron: Stripweb)