End

Stel je voor ... Dat de wereld die je omringt onbeweeglijk is. Dat het zuchten van de wind en het geruis van de regen onophoudelijk voortduren in eindeloze monotonie ... Dat de stilte onverstoord blijft heersen, terwijl je zelf langzaam opgaat in onzichtbaarheid ... Zo is het in mijn leefwereld. Een wereld waarin de tijd niet langer zijn klagende wiegelied aanheft. Een wereld in verval, zonder kleuren, waar de geesten en verloren zielen eindelijk rust vinden in hun statige graftomben waar de tijd geen vat op heeft. Ik ben dertien jaar oud. Mijn naam is Elisabeth. Mijn haren zijn bleek als het leven. Als je er het hart voor hebt kan je me vinden. Al moet je daarvoor wel eerst sterven ... Is het nodig onze sterfelijkheid te aanvaarden om in vrede te kunnen leven? Barbara Canepa, co-auteur van de succesreeks Sky Doll, brengt ons een prachtig verhaal vol levenslust over onze diepe angst voor de dood. (bron: Stripweb)

Si le monde autour de vous jamais ne changeait.
Si le murmure du vent et le balbutiement de la pluie indéfiniment
se répétaient.
Si le silence souverain régnait jusqu’à ce que l’invisible finisse
par vous appartenir...
Tel est mon univers.
Un monde où la berceuse du temps a cessé sa complainte.
Un monde anémié où les âmes perdues trouvent enfin la paix
dans leurs mausolées solennels et sans âges.
Je suis âgée de 13 ans.
Mon nom est Elisabeth.
Mes cheveux sont blancs comme la vie.
Mourir est votre seule chance de me rencontrer. (bron: Stripweb)