Het dagboek van een bos

Victor en Hélène... de Ardense bossen. Je kunt ze horen lachen, schateren en kreunen. WAt verderop, in een huis op de grens, maken vrouwen hun jurk los om enkele kilo's koffie onder hun boezem te binden die ze straks over de grens zullen smokkelen. Hélène en Victor zijn verliefd. Maar ze zijn ook de bevoorrechte getuigen van deze hele smokkeltrafiek. De douaniers, de 'zwarten', zoals ze door de meisjes worden genoemd, willen kost wat kost de smokkelwaar onderscheppen. Elk voorwendsel is goed genoeg om met hun ruwe handen de meisjes te bepotelen, op zoek naar koffie. Jean-Claude Servais brengt in twee delen een verhaal vol liefde en verdriet, vreugde en pijn, haat en passie ... Dit is deel één. (bron: Stripweb)

Victor et Hélène. La forêt ardennaise retentit de leurs soupirs et de leurs rires complices, tandis que dans une maison frontalière des femmes dégrafent leur corsage pour y dissimuler du café de contrebande. Hélène et Victor. Amants liés par un brûlant amour et figures de proue de ce petit monde de trafiquants. Tenaces et sans scrupules, les douaniers, les " noirs " comme ils sont appelés, s'excitent et cherchent inlassablement le moyen de poser leurs grosses pattes policières sur ces " seins de café " interlopes... En deux tomes, dont voici le premier, Jean-claude Servais nous offre une formidable aventure où se mêlent - avec quel bonheur ! - légèreté et gravité, plaisir et douleur, haine et passion. (bron: Stripweb)

(herdruk, uitgavejaar?)