De waters van Dodemaan

De dromer slaapt niet meer ... Dodemaan, de stad die tot leven gewerkt werd door de verbeelding van Nicolaas, vervaagt langzamerhand en blijft in leven dankzij Malik. De nachtmerrie is werkelijkheid geworden. Malik herbouwt de stad zoals hij het wil. Maar zelfs in deze ingebeelde wereld moeten goed en kwaad naast elkaar leven en kunnen ze zonder elkaar niet bestaan. Wie zal het evenwicht kunnen herstellen? Wie zal licht brengen? Wie zal dromen? Deze tweede cyclus van de Waters van Dodemaan balanceert op de rand tussen verbeelding en science-fiction. Cothias jongleert met poëzie terwijl Adamov tot het uiterste van zijn kunnen gaat. (bron: Stripweb)

Le rêveur ne dort plus... Mortelune, la cité ressuscitée par l'imagination de Nicolas, s'estompe peu à peu et ne garde un semblant de vie que grâce à Malik, le cauchemar devenu réalité, qui la reconstruit à son goût. Mais, même dans un monde imaginaire, le bien et le mal doivent cohabiter et ne peuvent se passer l'un de l'autre. Qui va maintenant rétablir l'équilibre ? Qui va donner la lumière nécessaire à l'ombre ? Qui va rêver ? ... (bron: Stripweb)