Miltons dromen

1930, North Carolina. De Grote Crisis zaait paniek en ellende. De mensen hebben geen leven meer en iedereen is diep ongelukkig. De familie Cry ziet zich genoodzaakt haar stukje land te verkopen en elders op zoek te gaan naar meer meeval. Zeven jaar eerder is Billy, de oudste zoon, getuige geweest van een moord. De dader een buurman heeft toen Billy's hand verpletterd. Hij was er vrij zeker van dat de knaap daarna met geen woord meer zou reppen over wat hij heeft gezien. Maar Billy is sindsdien één brok opgekropte woede. Beetje bij beetje lepelt hij ook zijn broer Milton die haat in. Milton moet hem wreken! Milton... een reus, een brok woeste natuur, een klerenkast die in no time alles en iedereen aan gruzelementen kan slaan. Maar een lieve en een zachte jongeman. Wat dom en naïef misschien, maar niemand is perfect. Milton droomt graag. Iedere nacht helpt hij in zijn slaap zijn familie, vindt hij oplossingen voor de constante vernederingen die ze moet ondergaan. En hij droomt dat hij daarvoor ook zal moeten moorden. Maar dromen komen zelden uit... toch? (bron: Stripweb)

-Tu sais, Billy... -Quoi ? Qu'est-ce qu'il y a ? -... Tu sais, ce que tu m'as dit hier à propos de Baker ? -Ouais, et alors ? - Eh ben, j'ai rêvé que je faisais exactement comme t'avais dit... -T'as rêvé que tu cognais Baker ?- Il était dans sa grange, et puis alors j'l'ai assommé, et j'lui ai filé plein de coups jusqu'à ce qu'il meure, tout comme t'as dit... -T'as dû prendre ton pied, non ? -Tu... Tu crois que j'l'ai vraiment tué ? -J'sais pas, moi... Mais non, gros ballot ! T'as déjà vu un rêve qui se réalise, toi ? Misère, rancœur, méchanceté... Et pourtant Milton le simple, l'innocent Milton, rêve... Une écriture tranchante comme un rasoir, un dessin tendu comme un fil près de se rompre : avec Les Rêves de Milton, Frédéric Féjard, Sylvain Ricard et Maël signent une œuvre magnifique, à la violence sourde. (bron: Stripweb)