Goddelijk verraad
(De Rode Ridder)

Wat een rommelboeltje is me dit zeg. Het begint al met de covertekening. In plaats van één krachtig beeld is blijkbaar een poging gedaan om een samenvatting te presenteren van het hele verhaal. En dat verhaal gaat alle kanten uit, van een Titanic-moment over een gevecht met een monster uit de diepte naar een variatie van moordaanslagen, de ontdekking van een ongewenste baby en de opstand van Bahaal. Dat alles sporadisch becommentarieerd door oppergod El en glamourfee Galaxa, die verder niks bijdragen. De tekeningen zijn slordig, de personages karikaturaal en de achtergronden amper uitgewerkt. Stenen huizen op een houten boot? Pakken sneeuw in het ene plaatje en geen vlokje te zien op het volgende! Het scenario is een samenraapsel van christelijke mythologie, fantasy en een snuifje horror, zonder ook maar enige voortuigang te maken in de boog die al heel lang geleden werd ingezet. De Rode Ridder is helaas compleet de pedalen kwijt. Hoog tijd om een nieuw auteursduo in te schakelen, die de reeks opnieuw in goede, middeleeuwse banen kan leiden.